1. ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΖΙ ΣΤΗ ΜΠΑΡΜΠΑΡΙΑ (Χριστοπούλου/Ξηντάρης (Τσιτσάνη)
2. ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΘΑ ΠΑΡΩ (Δασκαλάκη/Μπαγιώκης (Τούντα)
3. ΠΑΝΕ ΤΡΑΙΝΑ (Μπαγιώκης/Χριστοπούλου (Χατζηχρήστου/Μάνεση)
4. ΦΕΥΓΩ ΜΕ ΠΙΚΡΑ ΣΤΑ ΞΕΝΑ (Χορωδία (Καζαντζίδη)
5. ΞΕΝΗΤΕΙΑ (Χριστοπούλου/Ξηντάρης (Καλδάρα)
6. ΨΑΡΟΠΟΥΛΑ (Μπαγιώκης & Ολοι (Μπαγιαντέρα)
7. Η ΣΚΟΥΝΑ (Χριστοπούλου (Χιώτη)
8. ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ (Χορωδία (Τσιτσάνη)
9. ΗΣΟΥΝΑ ΞΥΠΟΛΗΤΗ (Λεονάρδου (Ανωνύμου)
10. ΣΟΥ 'ΧΕΙ ΛΑΧΕΙ (Ξηντάρης (Μπάτη)
11. ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΩΡΩΠΟΥ (Εναλλάξ (Μπάτη)
12. ΚΑΤΑΔΙΚΟΣ (Μπαγιώκης (Γιοβάν Τσαούς)
13. Αφότου εγεννήθηκα (Το τραγούδι είναι στο όνομα του Καρυδάκη, φίλου του Μάρκου αλλά μάλλον είναι δικό του. Στίχοι: Γ. Δερέμπεης. Μπουζούκι: Σ. Περιστέρης. Ο Γιώργος Δερέμπεης ήταν ο πατέρας της σπουδαίας μουσικού και πιανίστριας Βούλας Δερέμπεη. Ο Δημήτρης Καρυδάκης ή Καρυδάκιας, βρέθηκε νεκρός-δολοφονημένος-στα χρόνια της κατοχής, στη Δραπετσώνα και κανείς δεν έμαθε ποτέ, ποιός και γιατί τον σκότωσε. Ανήκε στην παρέα της Πειραιώτικης Κομπανίας, αλλά ήταν "σπιτικό" μπουζούκι και απέφευγε τη δημοσιότητα, το πάλκο και τις εταιρείες. Άλλωστε είναι και η μοναδική του εμφάνιση στη δισκογραφία. Σύμφωνα με μαρτυρία της Σοφίας Καρύβαλη το τραγούδι ηχογραφήθηκε στις 20/10/1940. Δίσκος Parlophone B-74045. Να προστεθεί ότι: πρόκειται για τραγούδι ύφους ΜΑΡΚΟΥ.
14. Σουλτάνα μαυροφόρα (Μάρκος Βαμβακάρης. Χατζηχρήστος Α. Δίσκος Parlophone Β-74010. Στο μπουζούκι ο Σ. Περιστέρης και στη κιθάρα ο Κ. Σκαρβέλης, 1940)
15. ΓΚΙΟΥΛ ΜΠΑΧΑΡ Χριστοπούλου (Τσιτσάνη)
16. ΜΑΝΤΟΥΜΠΑΛΑ Μπαγιώκης / Φέρρης (Καζαντζίδη)
17. ΤΣΙΓΓΑΝΑ ΜΑΥΡΟΜΑΤΑ Λεονάρδου (Μαρτίνου/Λώρη)
18. ΓΑΡΟΥΦΑΛΟ ΣΤ' ΑΥΤΙ (Μπαγιώκης / Δασκαλάκη (Χατζιδάκι/Σακελλάριου)
19. ΤΣΙΓΓΑΝΑ ΜΑΡΙΑ Δασκαλάκη (Χιώτη)
20. ΚΑΤΣΙΒΕΛΑ Χριστοπούλου (Μητσάκη)
21. ΜΑΓΙΣΣΑ Μαραγκόπουλος (Γεωργοπούλου/Βασιλειάδη)
22. ΤΡΕΛΛΟΣ ΤΣΙΓΓΑΝΟΣ Χορωδία (Γεωργακοπούλου/Βασιλειάδης)
23. ΑΤΣΙΓΓΑΝΑ Εναλλάξ (Μπάτη)
24. ΤΟ ΧΑΡΕΜΙ ΣΤΟ ΧΑΜΑΜ Ξηντάρης/Χριστοπούλου (Δελιά)
25. ΜΠΑΓΛΑΜΑΔΕΣ Δασκαλάκη (Παραδοσιακό)
26. ΜΟΥΣΟΥΡΛΟΥΜ Χορωδία (Ανωνύμου)
27. ΨΗΛΑ ΜΗΝ ΧΤΙΖΕΙΣ ΤΗ ΦΩΛΙΑ (Μάρκος Βαμβακάρης) Ερωτικό τραγούδι, με στίχους και μουσική παρμένα από τη δημοτική παράδοση και συγκεκριμένα εμφανίζονται και σε δωδεκανησιακό τραγούδι. Το παραπάνω τραγούδι είναι το πρώτο που ηχογραφεί ο Μάρκος στην ODEON και το πέμπτο που εμφανίζεται ως συνθέτης ο Αντώνης Βαμβακάρης. Δίσκος ODEON GA 7238. Στο μπουζούκι ο Σπύρος Περιστέρης και κιθάρα ο Κώστας Σκαρβέλης.
28. Η ΕΠΙΠΟΛΑΙΗ (Η σύνθεση είναι των Δραγάτση-Παγιουμτζή. Δίσκος Odeon GA 7108. [Τραγούδι "Βαμβακάρικου ύφους" στα ονόματα του Γιάννη Δραγάτση (ως συνθέτη) και του Στράτου Παγιουμτζή (ως στιχουργού). Κατά τον Π. Κουνάδη, δεν αποκλείεται το τραγούδι να είναι σύνθεση του ΜΑΡΚΟΥ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗ και αυτός να το χάρισε στον ΓΙΑΝΝΗ ΔΡΑΓΑΤΣΗ για λόγους υποχρέωσης, ευγνωμοσύνης ή τακτοποίησης οικονομικών λογαριασμών. Άποψη την οποία και εγώ ασπάζομαι)
29. ΦΡΑΓΚΟΣΥΡΙΑΝΗ (Δίσκος HMV AO 2280. Στο μπουζούκι ο Μάρκος και κιθάρα ο Σκαρβέλης ή ο Καρίπης)
30. ΕΙΣΑΙ ΑΦΡΑΤΗ ΣΑ ΦΡΑΝΤΖΟΛΑ (Ιδιαίτερο ενδιαφέρον και πρωτότυπο-στιχουργικά- ερωτικό τραγούδι του Μ. Βαμβακάρη με κουπλέ και ρεφραίν που στην ετικέττα του δίσκου εμφανίζεται με το ψευδώνυμο Α. Ρόκος, από το μικρό όνομα του παππού του, από τον πατέρα του. Ενδιαφέρουσες εκφράσεις και κορυφαία η παρομοίωση της γυναίκας με το χάσικο ψωμί, δηλαδή το λευκό, το γνήσιο, το εκλεκτό, το καθαρό. Η μουσική στο ρεφραίν του τραγουδιού είναι ανάπλαση της μελωδίας άγνωστου συνθέτη της Αμερικής, την οποία έχουν χρησιμοποιήσει η Μαρίκα Παπαγκίκα και ο Γιώργος Κατσαρός στο ίδιο τραγούδι που εξεδόθη με διαφορετικούς τίτλους, δηλαδή "Η Μπαρμπουνάρα" και "Νέοι, γέροι ψιθυρίζουν" αντιστοίχως. Δίσκος Odeon GA 7294. Στην ορχήστρα παίζουν μπουζούκι ο Σπ. Περιστέρης, κιθάρα, μπαγλαμάς και ακορντεόν)
31. ΤΑ ΜΠΛΕ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΣΟΥ (Τρυφερό ερωτικό τραγούδι, ακόμη ένα θαυμασμού, πόθου και επιθυμίας προς το ωραίο φύλο. Σύμφωνα με αφήγηση του μουσικού Παντελή Καρίβαλη, φίλου και συνεργάτη του Μάρκου, το τραγούδι αυτό αφορά σε συγκεκριμένο γεγονός που έλαβε χώρα στην Κοκκινιά, όταν γυρνώντας κάποια μέρα από τη δουλειά τους "εντόπισαν" το ωραίο κορίτσι που καθόταν στα "μπλέ της παραθύρια", και ο ίδιος έχει συμβάλει στην τελική διαμόρφωση των στίχων. Δίσκος Odeon GA 7116. Ο Ηλίας Πετρόπουλος μεταφέρει από το περιοδικό "Το νέο λαϊκό τραγούδι" του Νοεμβρίου του 1938, την πρώτη, πιθανόν, εκδοχή του τραγουδιού, που είχε δώσει ο συνθέτης για δημοσίευση πριν ακόμη περάσει στη δισκογραφία. Η εκδοχή αυτή έχει αρκετές μικροδιαφορές. "Πέρναγα, σ' αντίκρυσα, στα μπλέ σου παραθύρια κι έβγαινες και σου θαύμαζα τα δυο σμιχτά σου φρίδια. Φεύγεις από την γειτονιά σου και σαν τρελός γυρίζω, με παίρνει το παράπονο, για σένανε δακρίζω. Που να γυρίσω να σε βρω στη γη, στην οικουμένη; έφυγες και μ' άφησες με την καρδιά καμένη. Μη με πληγώνεις και πονώ, να πας στη γειτονιά σου, για να περνάω να κοιτώ τα μπλέ παράθυρά σου". Στην αυτοβιογραφία του(σελ. 172) ο Μάρκος δίνει άλλη εκδοχή από αυτή του Παντ. Καρίβαλη)
32. Στο Φάληρο που πλένεσαι (Χιουμοριστικής διάθεσης ερωτικό τραγούδι, για το καλοκαίρι, τις διακοπές και τα μπάνια, που μας μεταφέρει ξεχασμένες εικόνες από την πάλαι-ποτέ ένδοξη παραλία του Φαλήρου, κέντρο συνάντησης Πειραιωτών και Αθηναίων. Δίσκος Odeon GA 7052. Στο μπουζούκι ο Μάρκος, κιθάρα ο Περιστέρης και μπαγλαμάς)
    6) Οσοι έχουνε πολλά λεφτά (Κορυφαίο τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη, με ιδιαίτερα ενδιαφέρον κοινωνικό-οικονομικό περιεχόμενο, που από τη πρώτη εποχή της ανεύρεσής του είχε δημιουργήσει προβληματισμούς για την ερμηνεία του θέματος που καταγράφει. Δίσκος Odeon GA 1959. Στο μπουζούκι ο Μάρκος, κιθάρα ο Σκαρβέλης και μπαγλαμά ο Στράτος Παγιουμτζής)
33. Σύρος - Βαμβακάρης (Ύμνος στη πατρίδα του και ταυτόχρονα πρώιμη αυτοαναγνώριση της μελλοντικής του συμβολής στη διάδοση της φήμης του σπουδαίου αυτού τόπου, που γέννησε το μεγάλο λαϊκό δημιουργό. Καταγράφεται ακόμη η μακρά απουσία του, αφού από τότε που έφυγε αναζητώνας καλύτερη τύχη στον Πειραιά σε είκοσι χρόνια μόνο δυο φορές επέστρεψε στη γενέτειρά του, διάσημος πλέον για τα τραγούδια του. Δίσκος Parlophone B-21875)
34. Το διαζύγιο - Βαμβακάρης (Αυτοβιογραφικό τραγούδι για το τέλος μιας σχέσης με πάθη και κάθε είδους αντιπαραθέσεις, όπου προβάλλεται κατά κόρον η μια άποψη, αφού το "αρσενικό" της ιστορίας είναι αυτό που γράφει. Στο μπουζούκι ο Μάρκος, κιθάρα ο Σκαρβέλης και τζουρά ο Δελιάς. Δίσκος Odeon GA 1947)
35. Ματσάκια πεντοχίλιαρα - Βαμβακάρης (Τραγούδι με πικρό και -ως ένα βαθμό- μελαγχολικό χιούμορ, γραμμένο στα μαύρα χρόνια της γερμανικής κατοχής, με στοιχεία σάτιρας για τον καλπάζοντα πληθωρισμό της εποχής. Την αρχική του εκδοχή εντόπισε ο ερευνητής Μένιος Καλυβιώτης στο περιοδικό "Το Αθηναϊκό τραγούδι", τέυχος 1 του Δεκεμβρίου του 1943. Οι στίχοι, φυσικά, είναι τελείως διαφορετικοί, όπως φαίνεται, και ο Μάρκος κράτησε μόνον τον πρώτο απ' αυτούς. "Ματσάκια πεντοχίλιαρα θέλεις να την περάσεις, που σου' ρχεται να τρελλαθείς και τα βουνά να πιάσεις. Γίνεσαι κλέφτης και φονιάς, γίνεσ'(αι) απατεώνας, γιατί έτσι μας κατήντησε ο εικοστός αιώνας. Σου φεύγει το πατούμενο και πας να βάλεις φόλα, και ο τσαγγάρης σου ζητά να σου τα πάρει όλα. Στο ράφτη θέλεις να ντυθείς σου φεύγει το κεφάλι, δε φτάνει εκατομμύριο να ράψεις το τσουβάλι. Σαν κόλαση έγινε σωστή η σημερινή η πιάτσα, όπου σταθείς και όπου βρεθείς πρέπει να τα 'χεις μάτσα. Δίσκος Odeon GA 7374)
36. Τα δυο σου χέρια πήρανε (Βεργούλες) (Ερωτικό τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη, με το πρώτο δίστιχο παρμένο από τη δημοτική παράδοση. Την ευθύνη της ηχογράφησης έχει ο Σπ. Περιστέρης, ο οποίος παίζει μπουζούκι, μαζί του ο Σκαρβέλης που παίζει κιθάρα. Δίσκος Parlophone B-74018)
37. ΚΑΝΤ' ΤΟΝΕ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΝΤΟΝΕ (Πρόκειται για ένα από τα ωραιότερα ρεμπέτικα, περιγραφικό της ζωής των μη ενσωματωμένων κοινωνικών στρωμάτων, του χώρου της μαγκιάς. Εδώ ο Μάρκος καταγράφει και περιγράφει μεταξύ άλλων και τις ενωτικές τάσεις και σχέσεις στη λειτουργία της ομάδος κατά τη διαδικασία χρήσεως του χασίς. Εμφανές είναι ακόμη, ότι όλα τα αναφερόμενα πρόσωπα από το χώρο των εργαζομένων, αφού αναφέρονται και τα επαγγέλματά τους και κατά πάσα πιθανότατα είναι όλα υπαρκτά και ανήκουν στην παρέα του Μάρκου και του Μπάτη. Δίσκος Parlophone B-21844. Μπουζούκι παίζει ο Μάρκος, κιθάρα ο Σκαρβέλης και μπαγλαμά ο Μπάτης)
38. ΜΑΓΚΑΣ ΒΓΗΚΕ ΓΙΑ ΣΕΡΓΙΑΝΙ (Καλδάδας Α. - Μ. Βαμβακάρης - Βασίλης Τσιτσάνης (Τραγούδι των Βασίλη Τσιτσάνη και Απόστολου Καλδάρα. Μια και η στήλη «συνθέτης» χωραεί μόνο έναν, ας το περάσουμε στο όνομα του Καλδάρα για να το βγάζει στην αναζήτηση είτε ψάχνεις για τον έναν είτε για τον άλλον (τον Τσιτσάνη τον εμφανίζει ούτως ή άλλως ως δεύτερη φωνή)
39. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΤΙΣΩ ΕΝΑ ΤΖΑΜΙ (ΑΝ Μ' ΑΞΙΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ) Βαμβακάρης. (Εκπληκτικό σατιρικό, χιουμοριστικού ύφους τραγούδι του Μάρκου, από τα ωραιότερα του είδους, όπου οργιάζει η φαντασία του. "Εμπλέκει" μέσα στα μελλοντικά σχέδια και προγράμματά του, τα διασημότερα πρόσωπα του παγκόσμιου καλλιτεχνικού στερεώματος της εποχής του μεσοπολέμου και βέβαια για προστάτη και φύλακα του φανταστικού του "Μεγάρου" τοποθετεί τον ανίκητο παλαιστή Τζίμ Λόντο, παγκοσμίου φήμης κι αυτός. Ο Μπίλυ Φριτς και η Λίλιαν Χάρβεϋ, για την οποία κρατά τον ρόλο του "τρομοκράτη" των μπάτσων, τους οποίους γελοιοποιεί ακόμη περισσότερο, εκφέροντας τους στο θηλυκό(τις μπασκίνες), ήταν το διασημότερο πρωταγωνιστικό ζευγάρι του γερμανικού κινηματογράφου στη δεκαετία του 1930. Ο Ζακ Κεπούρα ήταν ο διάσημος βαθύφωνος της Σκάλας του Μιλάνου και η Γκρέτα Γκάρμπο, η σουηδή ηθοποιός, η οποία την ίδια εποχή ήταν το κορυφαίο πρόσωπο του παγκόσμιου κινηματογράφου. Δίσκος Odeon GA 1887. Στο μπουζούκι ο Μάρκος και στη κιθάρα ο Σκαρβέλης)
40. Μικρός Αρραβωνιάστηκα (Βαμβακάρης) (Δίσκος Odeon GA 7041. Στο μπουζούκι ο Μάρκος, κιθάρα ο Περιστέρης και μπαγλαμά ο Μπάτης. (Αρχείο του a.a.d. πολύ καθαρότερο του αρχικού.)
41. Ταξίμ ζεϊμπέκικο (Βοτανικός) Βαμβακάρης Μ. (ΟΡΓΑΝΙΚΟ) 1937)
42. ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΑ Μάρκος Βαμβακάρης 1960
43. Ολοι οι ρεμπέτες του ντουνιά (Βαμβακάρης) 1937
44. ΤΑ ΜΑΤΟΚΛΑΔΑ ΣΟΥ ΛΑΜΠΟΥΝ (Βαμβακάρης Μάρκος)
45. ΚΑΠΟΙΑ ΜΑΝΑ ΑΝΑΣΤΕΝΑΖΕΙ (Σημειώσεις: Πρόκειται για συνδημιουργία Τσιτσάνη - Μπακάλη. Δίσκος 1947, PARLOPHONE B.74100. 1. Πρόκειται για το συγκλονιστικότερο αστικό τραγούδι της εμφυλιακής περιόδου, σύμβολο ενότητας του αλληλοσπαρασσόμενου ελληνικού λαού, ερμηνευμένο σε –πρώτη φωνή– ανεπανάληπτα από την βελούδινη φωνή της αξέχαστης Χασκίλ. 2. Κοινό σημείο συνάντησης, αλλά και συγκίνησης των εμπολέμων αντιπάλων είναι αναμφίβολα η τραγική Ελληνίδα Μάνα. Και από τη μεριά της, είναι αναμφισβήτητη η παγκοσμιότητα και η διαχρονικότητα της απέραντης αγωνίας της, για κάθε πόλεμο. Ο φόβος για το κακό, η αναμονή της επιστροφής του δικού της γιού-πολεμιστή, η ατέρμονη εναλλαγή ελπίδας και απελπισίας, είναι απερίγραπτης έντασης για τη μάνα. 3. Μια και η μάνα μπορεί, αδιακρίτως, να είναι η μάνα του οποιουδήποτε μαχητή, της όποιας παράταξης, και μια που στο πρόσωπο της μάνας που υποφέρει από την απουσία του παιδιού της και τον φόβο μη σκοτωθεί στον πόλεμο, αντανακλάται το δράμα της ίδιας της πατρίδας, καθιστά το σπουδαίο αυτό λαϊκό τραγούδι σύμ-βολο εθνικής ενότητας. 4. Η «μαύρη ξενιτιά» είναι η αλληγορία-κλειδί του τραγουδιού, που εδώ σημαίνει τον τόπο της μάχης, της φυλακής, της εξορίας, και λίγο αργότερα (από τον Αύγουστο του 1949, με τη λήξη του φρικτού Εμφυλίου Πολέμου), της πολιτικής προσφυγιάς των ανταρτών στις κομμουνιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. 5. Έτσι, το τραγούδι αυτό, κατόρθωσε μεν να ξεγελάσει τη λογοκρισία και να κυκλοφορήσει για λίγο καιρό, ώσπου όμως στις 6 του Δεκέμβρη 1947, με εντολή της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πειραιώς, απαγορεύεται ρητά η εκτέλεσή του, διότι, όπως λέει το κείμενο της αστυνομικής ανακοίνωσης, «έχει αλληγορικήν σημασίαν, εξ’ ου δύνανται να δημιουργηθούν αντεγκλήσεις, επεισόδια και διασάλευσις της τάξεως». Κατά πληροφορία του Κ. Χατζηδουλή, το τραγούδι λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του απαγορεύθηκε, με διαταγή του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως, να παίζεται και να τραγουδιέται σε δημόσιους χώρους. Σημαντικότατο ρόλο στην παραπάνω διαταγή έπαιξε και το μεγάλο κύμα συλλήψεων του Ιούλη του 1947)
46. ΚΑΤΣΕ Ν' ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΜΙΑ ΠΕΝΙΑ - Τσιτσάνης (Τσαουσάκης Π. - Μοσχονάς Ο. Βαμβακάρης Μ) (Μαζί τους τραγουδάει και ο Τσιτσάνης όπου παίζει και μπουζούκαρο! Είναι η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού, που έλειπε από τη σελίδα, με πολύ καλή ποιότητα ήχου. Είναι το πρώτο τραγούδι του Πρόδρομου Τσαουσάκη, γραμμένο και συντεθειμένο στα 1945. Ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του Βασίλη Τσιτσάνη. Λόγω της αυστηρής λογοκρισίας της εποχής που γραμμοφωνήθηκε, έγινε η ακόλουθη διασκευή των αρχικών στίχων, σε όλες τις εκτελέσεις, πλην αυτής με τον Τζιμ Αποστόλου στην Αμερική (λόγω απουσίας, φυσικά, της ελληνικής λογοκρισίας): ο τρίτος στίχος της πρώτης στροφής «κι αν θες να πιείς και αργιλέ» έγινε «κι αν θες ζεϊμπέκικο γλυκό», ο τέταρτος στίχος της δεύτερης στροφής «σε βλέπω είσαι χαρμάνης» έγινε «και τη σειρά σου χάνεις», και τέλος ο τρίτος στίχος της τρίτης στροφής «ο αργιλές είν' έτοιμος» έγινε «το ζεϊμπεκάκι είν' έτοιμο». Odeon GA 7351)
47. ΘΑΡΘΩ ΝΥΧΤΑ ΤΟΙΧΟ - ΤΟΙΧΟ (Ακόμα ένα τραγούδι από τις ηχογραφήσεις του Γενίτσαρη... Παραλλαγή του αδέσποτου «Δε μου λέτε, δε μου λέτε το χασίσι που πουλιέται» με άλλους στοίχους. Άλλες εκδοχές υπάρχουν στη ρεμπετοσελίδα με τον Κατσαρό («Έρχομαι τον τοίχο-τοίχο») και με τον Πωλ Σαβαρή («Η χήρα και η νταμίρα»)
48. ΘΑ ΣΑΛΤΑΡΩ (Ο ΣΑΛΤΑΔΟΡΟΣ) Τραγουδάρα με τον Κατσαρό. Είναι η πρώτη ηχογράφηση του τραγουδιού στις ΗΠΑ, πριν το ηχογραφήσει ο Γενίτσαρης. Το τραγούδι όμως είναι καθαρά του Μιχ. Γενίτσαρη, πέρα από κάποιες διασκευές στους στίχους από τον Κατσαρό. Συνοδεύει άγνωστη τραγουδίστρια. Εκτενή στοιχεία για την ιστορία του τραγουδιού στο φόρουμ: http://rebetiko.sealabs.net/forum/vt.php?p=4716)
49. ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ (1. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Νίκο Μάθεση το 1945 και το μελοποίησε αρχικά ο Μανώλης Χιώτης, σε ρυθμό χασαποσέρβικο, από τον οποίο γράφτηκε και η τελευταία στροφή. Όταν μίλησε ο Μάθεσης, το 1974, στον Κώστα Χατζηδουλή για την ύπαρξη του τραγουδιού, δεν μπορούσε να θυμηθεί τη μελωδία. Ο δε Χιώτης είχε πεθάνει ήδη το 1970. Έτσι μελοποίησε ξανά τους στίχους ο Μιχάλης Γενίτσαρης, σε ρυθμό ζεϊμπέκικο, στη μνήμη και των δύο προηγούμενων δημιουργών. 2. Ο ίδιος ο Μάθεσης, λέει στον Κ. Χατζηδουλή, για το πώς έγραψε το τραγούδι: «Λίγο μετά που σκοτώθηκε ο Άρης Βελουχιώτης το ‘γραψα. Είχε τρία τετράστιχα και όχι τέσσερα. Ο Άρης, ήτανε φίνος άντρας, μάγκας κι αγωνιστής και Έλληνας. Κατάλαβες; Μιλάει ο Μάθεσης. Υπήρχανε κι άλλοι αγωνιστές, δηλαδή που θέλανε να τους λένε έτσι, αλλά αυτοί ήτανε αγωνιστές για την πάρτη τους. Δηλαδή, αποφάγια. Άλλη ταρίφα αυτοί. Όταν έσβησε το καντήλι του παλικαριού, έκατσα και το ‘γραψα, γιατί έγινε θρήνος. Θρήνος και ύμνος. Το θέμα είναι παλιό, πολύ παλιό – η ιδέα. Τα λόγια δικά μου και τιμής πρόσωπο ο Άρης. Μετά συναντήθηκα με το Χιώτη, που είχε έρθει με τον Παπαϊωάννου, το Στεφανάκη και το Γενίτσαρη, να παίξουνε σ’ ένα χορό, στο Χατζηκυριάκειο. Είπα του Χιώτη για το τραγούδι και δώσαμε ραντεβού και του ‘δωσα τα λόγια. Έβαλε ένα τετράστιχο ακόμα ο Μανώλης, το τελευταίο, κι άλλαξε το “Νεκροπούλι” που είχα εγώ και το ‘κανε “Κλαψοπούλι”. Δεν είπα τίποτα. Ο Μανώλης ήτανε φίλος μου, καλός άντρας και μάγκας από τους λίγους. Άμα θες να μάθεις ποιοι είναι οι μάγκες, κοίτα το Χιώτη. Εξηγήσεις ζόρικες, ρεμπέτικες και ψυχή μόρτικια μεγάλη. Μιλάω εγώ ο Μάθεσης. Το ‘παμε: προσφορά για το παιδί που χάθηκε, ήτανε το τραγούδι. Ζούλα γίνανε όλα. Βλέπεις, εγώ και σ’ αυτό το περιβόλι, είχα τσαμπουκάδες. Ένα απόγευμα που ήμουνα τότες στην Αθήνα, παρέα με το Νίκο Γούναρη, είδα στο δρόμο τυχαία, σε μια στοά, τον αρχηγό τότες του κόμματος. Αυτόνε που δεν ήτανε όνομα και πράμα δεν ήτανε, λέμε, γλυκός στις εξηγήσεις του. Του τα ‘χα μαζεμένα από τότε. Αυτός ήτανε όλα του τα χρόνια, μολύβι με σπασμένη μύτη. Κατάλαβες; Μετά άκουσα τη μουσική που έβαλε ο Χιώτης. Χασαποσέρβικο ήτανε, πολύ ζόρικο τραγούδι. Δίσκος δεν έγινε όμως, γιατί όλοι αυτοί εδώ οι λάγιοι, δεν αφήνανε. Γι’ αυτό τους έχω μαζέψει πολλά….». 3. Αγραμμοφώνητο τότε. Πρωτοκυκλοφόρησε το 1980 ερμηνευμένο από τον Γιώργο Νταλάρα, με κάποιες αλλαγές στους στίχους. 4. Περιλαμβάνεται στο LP «ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ», MINOS DAL-MSM 391, 1980. 5. Στις 18-6-2005, συμπληρώθηκαν ήδη 60 χρόνια που έφυγε από κοντά μας ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ Άρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας), ο αδιαμφισβήτητος -στη συνείδηση του Ελληνικού Λαού- ηγέτης της Εθνικής Αντίστασης 1941–1944 (γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1905). Η δρυς έπεσε, πριν καλά-καλά συμπληρώσει το τεσσαρακοστό έτος ηλικίας. Στις 18 του Ιούνη 1945, κάτω από ανε-ξακρίβωτες συνθήκες (δολοφονήθηκε ή αυτοκτόνησε με χειροβομβίδα), ο αετός των βουνών της Ελεύθερης Ελλάδας έκανε το τελευταίο του πέταγμα. Την ίδια μέρα το άψυχο κεφάλι του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ και του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, κρεμόταν προς "παραδειγματισμό" σε φωνοστάτη των Τρικάλων, μαζί μ' εκείνο του Τζαβέλα, που τίμησε τον όρκο των μαυροσκούφηδων (των επίλεκτων προσωπικών σωματοφυλάκων του Άρη). Ο γενειοφόρος αρχιαντάρτης γεωπόνος και δημοσιογράφος από τη Λαμία έφυγε διπλά κυνηγημένος. Στις 12 Ιούνη 1944 αποκηρυγμένος από το αγαπημένο του κόμμα, το ΚΚΕ, και στις 16 του Ιούνη από το μεταβαρκιζιανό καθεστώς. Ποιο από τα δύο πλήγματα ήταν πιο θανατηφόρο, μόνο ο ίδιος το ήξερε.... )
50. ΜΕ ΠΙΑΣΑΝ ΕΠΙ ΜΕΤΑΞΑ (Αυτοβιογραφικό τραγούδι του Γενίτσαρη. Γράφτηκε τα χρόνια που ήταν εξορία (1938) στην Ίο ως "Δημόσιος Επικίνδυνος" αλλά ηχογραφήθηκε μόλις το 1982)
51. ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΕΞΟΡΙΑ (Γενίτσαρης Μ., 1982)
52. ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ (Ρόζα Εσκενάζυ) Αυτοβιογραφικό τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη, που μας μεταφέρει στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1930, όταν έγραφε ανάλογα τραγούδια, όπως το "Μάρκος ο Συριανός". Μας μεταφέρει έτσι το προπολεμικό κλίμα, αν και βρισκόμαστε στο 1946. Είναι το δεύτερο και τελευταίο τραγούδι του με τη Ρόζα, που πρέπει να πλησίαζε τότε την 6η δεκαετία της ζωής της. Δίσκος Odeon GA 7336)
53. ΚΑΤΩ ΣΤΑ ΛΕΜΟΝΑΔΙΚΑ (Παπάζογλου Β. - Εσκενάζυ Ρ)
54. ΚΗΦΙΣΙΩΤΙΣΣΑ (Σέμσης Δ. - Εσκενάζυ Ρ. 1940)
55. ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΩΣ ΤΟ ΠΡΩΙ (Εσκενάζυ Ρόζα) Πρόκειται για το γνωστό «Πρέζα όταν πιεις...». Συνθέτης: Σώσος Ιωαννίδης. Στιχουργός: Αιμίλιος Σαββίδης (Ν.Δελτας). (Είχε ανέβει και με τον τίτλο «Είμαι πρεζάκιας», ο οποίος δεν ξέρω αν είναι δόκιμος.) Ο δίσκος Αμερικής, RCA Victor 38-3131-A , σαν δημιουργούς αναφέρει τους "Καρρώτη-Δέλτα" την δε Ρόζα μετονομάζει σε "Ρόζα Εσκιναζή"

Σμυρναίικα

1. ΘΑ ΣΠΑΣΩ ΚΟΥΠΕΣ (Το γνωστό Σμυρναίικο τραγούδι στην πρώτη του εκτέλεση από τον κ.Λευθέρη (Λευθέρη Μενεμενλή). Ηχογράφηση του 1907 στην Σμύρνη)
2. Πριγκιπιώτισσα (Ελληνική Εστουδιαντίνα σε ηχογρ. του 1910)
3. Βουρνοβαλιά (Ελληνική Εστουδιαντίνα. Ηχογράφηση στην Σμύρνη στην εταιρία Gramophone 2-14650 ,1909)
4. Παραμάνα (Σμυρναίκη Εστουδιαντίνα. Ηχογράφηση στην Σμύρνη στην εταιρία ODEON 58577 ,1908)
5. Αχ! Μελαχροινό μου (Δίσκος Favorite 1-55030 ,1911. Στον δίσκο αναφέρεται η έκφραση "υπό Λευθέρη" που παραπέμπει τον Γνωστό τραγουδιστή Λευθέρη Μενεμενλή)
6. Δεν σε θέλω πια (Ελληνική Εστουδιαντίνα. Ηχογράφηση στην Σμύρνη στην εταιρία Gramophone 3-14586 ,1910)
7. Ανάμνησις Σμύρνης (Η πρώτη ηχογράφηση του τραγουδιού του Τιμόθεου Ξανθόπουλου σε ερμηνεία του Ι.Αγγελόπουλου στην Αθήνα. Δίσκος ODEON 65094 ,1906. Τον τραγουδιστή συνοδεύει στο πιάνο ο ίδιος ο Τ.Ξανθόπουλος)
8. Ο καφές (Ερμηνεύουν οι Γ.Σαβαρής ,Μηλιάρης Τζον και Μηλιάρης Λουσιέν. Σύνθεση των Σύλβιου και Καρακάση)
9. Πληγές (Ερμηνεύει ο Γιάνκος Ψαμαθιανός (ή κατα μια εκδοχή Ψαματιάλης).1910)

Προπολεμικά

1. Απ΄ την πόλη ένας μόρτης (Καταπληκτικό "χασικλίδικο" τραγούδι από τον Αντώνη Νταλγκά)
2. Αλανιάρα μερακλού (Η Ρόζα Εσκενάζη σε τραγούδι του Γ.Μηχαληλίδη στις αρχές της δεκαετίας του '30)
3. Άντε ρε μόρτη Πειραιώτη (Τραγούδη του Σκουλούδη σε ερμηνία του Α.Νταλγκά)
4. Αδυνάτισα ο καϋμένος (Ηχογράφηση με κιθάρα από τον Κωστή Ι. στην Αμερική (Πρόκειται για τον Κώστα Μπέζο ,τραγουδιστή "ελαφρού" ρεπερτορίου σε μια από τις λίγες ρεμπέτικες ηχογραφήσεις που έκανε.)
5. Βαρυποινίτης (Παραδοσιακό. Ερμηνεύει ο Σταύρος Καλούμενος)
6. Γιάννης Χασικλής (Τραγούδι του Γιάννη Δραγάτση (ογδοντάκη). Στην ετικέτα του δίσκου PARLOPHONE B 21542 ,1931 συνθέτης αναφέρεται ο I. Πρίμου . Ερμηνεύει ο Γιώργος Καμβύσης)
7. Η Μάγκισσα (Στελλάκης Περπινιάδης σε ένα τραγούδι του Γιοβάν Τσαούς (Γιάννη Εϊτζιρίδη) του 1936)
8. Φτωχοκόριτσο (Τραγούδι του 1936 του Γρηγόρη Ασίκη. Ερμηνεύει ο Κώστας Ρούκουνας)
9. Μαστούρια (Του Ι.Μοντανάρη με την Μαρίκα Φρατζεσκοπούλου. Δίσκος COLUMBIA DG 268 ,1932)
10. Ο Ψύλλος (Τραγούδι του Σμυρνιού συνθέτη Σταύρου Παντελίδη με την Ρίτα Αμπατζή. Δίσκος COLUMBIA DG 277 ,1932)

Μεταπολεμικά

1. Κάτσε ν' ακούσεις μια πενιά (Είναι το πρώτο τραγούδι που γραμμοφώνησε ποτέ ο Πρόδρομος Τσαουσάκης. Νεαρός τότε κατέβηκε μαζί με τον Β.Τσιτάνη στην Αθήνα από την Θεσ/νίκη και ηχογράφησε αυτό το τραγούδι στην εταιρία ODEON (GA 7351 ,1946) Μαζί με τον ίδιο τον συνθέτη και τον Μ.Βαμβακάρη. Ο Τσαουσάκης ηχογράφησε άλλα 3 τραγούδια την ίδια χρονιά στην ODEON-PARLOPHONE και έπειτα έγινε αποκλειστικός ερμηνευτής της COLUMBIA-H.M.V)
2. Η αχλάδα έχει πίσω την ουρά της (Τραγουδούν οι Π.Τσαουσάκης , Ι.Γεωργακοπούλου και Β. Τσιτσάνης. Δίσκος H.M.V. AO 2984 ,1950. Λεγεται ότι όταν γινόταν η γραμμοφώνηση αυτού του τραγουδιού ο Τσιτσάνης λόγω της "Βλάχικης" προφοράς που είχε δεν μπορούσε να προφέρει σωστά τον 1ο στίχο "Έτσι που πας δεν θα ΜΟΝΙΑΣΟΥΜΕ ποτέ" . Ο Τσιτσάνης το πρόφερε "ΜΟΥΝΙΑΣΟΥΜΕ" με αποτέλεσμα να χρειαστούν πάνω από 2-3 κεριά για να ηχογραφηθεί σωστά!)
3. Ομορφη Πειραιώτισσα (Τραγούδι των Καπλάνη και Δ.ΓΚόγκου (Μπαγιαντέρα). Τραγουδούν οι Τ.Μπίνης και η νεαρή τραγουδήστρια Σεβας Χανούμ (Σεβαστή Παπαδοπούλου) σε μια από τις πρώτες της ηχογραφήσεις. Δίσκος ΟΔΕΟΝ GA 7688 ,1952)
4. Η Ξενιτιά (Τραδούδι του Απ.Καλδάρα με το Ντούο Χάρμα (Χάρμας Τόλης και Χάρμα Λίτσα). Δίσκος PARLOPHONE Β 74128 ,1948)
5. Ποιος περπατά στα σκοτεινά (Ζειμπέκικο του Γ.Κλουβάτου με την Σ.Χασκίλ και Ν.Καλλέργη του 1951)
6. Απ' την φτώχεια βασανισμένος (Τραγουδά ο Θ.Ευγενικός. Μουσική: Γ. Λαύκας , Στίχοι: Τσάντας (Χ.Βασιλειάδης). Δίσκος PARLOPHONE Β 74327 ,1954)
7. Ενα κι ένα κάνουν δυο (Του Γ.Μητσάκη με την Σ.Μπέλλου και τον Στελλάκη Περπινιάδη. Δίσκος H.M.V. AO 2816 ,1948)
8. Μια Κυριακή στη φυλακή (Ένα από τα τελευταία τραγούδια του Σμυρνιού συνθέτη Σ.Παντελίδη σε στίχους Χ.Κολοκοτρώνη. Τραγουδά ο Σ.Καζαντζίδης. Δίσκος H.M.V. AO 5135 ,1953)
9. Το γράμμα του φαντάρου (Τραγούδι των Περιστέρη-Ιακωβίδη-Μαργαρίτη για τον πόλεμο. Τραγουδούν οι Κ.Ρούκουνας, Ε.Λαμπο (Ελένη Λαμπίρη) και Α.Καλδάρας. Δίσκος PARLOPHONE B 74152 ,1950)

Αμανέδες

1. Μανές Μπεήογλου ("Αν μ´ αρνηθείς δεν έχει πια ο κόσμος μπιστοσύνη, ούτε Θεός υπάρχει πια ούτε δικαιοσύνη". Αντώνης Νταλγκάς .Στη λύρα ο Λάμπρος Λεονταρίδης και στο ούτι ο Αγάπιος Τομπούλης.1929)
2. Χουζάμ μανές ("Απελπισία έγινε το πάθος το δικό μου, για μένα ένας θάνατος είναι το γιατρικό μου". Σοφρωνίου Βαγγέλης.1942)
3. Τσιφτετέλι μανές ("Ψεύτη ντουνιά και άπιστε, δεν έχεις μπιστοσύνη, ούτε Θεό φοβάσαι πια, ούτε δικαιοσύνη". Καναροπούλου Μαρίκα ή Τουρκαλίτσα. 1934)
4. Μανές της φυλακής ("Τον άνθρωπο στη φυλακή όλοι τον λησμονούνε". Παπασιδέρης Γιώργος)
5. Μανές Μινόρε ("Σε ενθυμούμε και πικρά τρέχουν τα δάκρυα μου". Ρούκουνας Κώστας, στο βιολί ο Ογδοντάκης)
6. Νεβά ουσάκ μανές ("Αναστενάζω και πονώ, κανείς μα δεν το ξέρει". Ατραΐδης Δημήτρης. Στο ούτι ο Αγάπιος Τομπούλης)
7. Ουσάκ Μανές ("Κλαίω κρυφά κι αλύπητα κι από καρδιάς στενάζω". Αραπάκης Δημήτρης)
8. Ραστ γκαζέλ μανές ("Πάντα με σέβας περπατώ κι όλη τη γη κοιτάζω". Τσανάκας Γιώργος 1913)
9. Ραστ Μανές ("Σαν παραδώσω την ψυχή στον χάρο εγώ για σένα". Νούρος Κώστας, 1928)
10. Σαμπάχ μανές ("Τύχη πως με κατήντησες δεν θέλω πια να ζήσω". Παπάζογλου Αγγέλα. Πρόκειται για έναν από τους 4 αμανές που τραγούδησε συνολικά η Κυρία Αγγέλα γυνάικα του Σμυρνιού συνθέτη Βαγγέλη Παπάζογλου)
11. Σμυρναίικο ματζόρε μανές ("Και μου λες μάνα στεναγμός χύνωμε μαύρα δάκρυα". Βάκα Αμαλία. USA)