Εγγραφή στην Mailing list  Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή  Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

Σε πορνείο μετατρέπει την Αθήνα η Ντόρα Μπακογιαννη

To ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα άρθρο της συνεργάτη μας ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΣΜΑ για την πολιτική της δημάρχου της Αθηνας Ντόρας Μπακογιαννη που εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων μετατρέπει την Αθηνα σε ένα απέραντο πορνείο.

Σε οίκους ανοχής απειλεί να μετατρέψει ξενοδοχεία, πρώην φοιτητικές εστίες, πλοία, σπίτια εξ ολοκλήρου μισθωμένα γι αυτό το σκοπό και όποιο άλλο κατάλυμα προορίζεται να φιλοξενήσει «υψηλούς» ή «ταπεινούς» επισκέπτες της Ολυμπιακής Αθήνας η Δήμαρχος Αθηναίων. Συγκεκριμένα, σε σχέδιο της Διαπαραταξιακής Επιτροπής του Δημοτικού Συμβουλίου αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Με δεδομένο ότι είναι δυνατόν να προκύψουν προβλήματα κατά την εφαρμογή του Νόμου (περί εκδιδόμενων με αμοιβή προσώπων), τα οποία ενδεχομένως θα οξυνθούν ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων, εκτιμάται ότι πρέπει να εξεταστεί η τροποποίηση του Νόμου, ώστε να υπάρχει δυνατότητα λειτουργίας οίκων ανοχής σε ξενοδοχεία, ή άλλους ανάλογους χώρους, σύμφωνα με τα ισχύοντα σε ξένες χώρες».

Στο πλαίσιο της εισπρακτικής της λογικής μάλιστα, η Ντ. Μπακογιάννη ετοιμάζεται να καθιερώσει παράβολο για την εξέταση αιτήματος για χορήγηση της άδειας εγκατάστασης, καθώς και καθιέρωση προστίμου για παράβαση των όρων της άδειας εγκατάστασης. Επιπλέον, σε περίπτωση παράβασης των όρων της άδειας εγκατάστασης καθιερώνεται πέρα από τις διοικητικές κυρώσεις και πρόστιμο κλιμακούμενο. Με τη στήριξη σχεδόν όλων των παρατάξεων του Δημοτικού Συμβουλίου, η Ντόρα Μπακογιάννη νομιμοποίησε ήδη 30 επιπλέον οίκους ανοχής, οι οποίοι προστέθηκαν στους 200 που ήδη λειτουργούσαν με άδεια. Με όλους τους παραπάνω τρόπους, ο Δήμος Αθηναίων συμβάλλει ενεργά στην επέκταση και ανάπτυξη «ροζ δραστηριοτήτων» εντός των ορίων του, με στόχο να εξυπηρετήσει την πάγια τακτική του για περαιτέρω αύξηση των εσόδων του.

Φυσικά, όλα αυτά που γίνονται στο όνομα του «Ολυμπιακού Ιδεώδους» και της επιτυχημένης... σε όλα τα επίπεδα διεξαγωγής των Αγώνων στην πατρίδα τους, έρχονται ως συνέχεια του επόμενου νόμου για τα εκδιδόμενα με αμοιβή πρόσωπα, που ψηφίστηκε από όλα τα κόμματα της Βουλής το 2001. Ο συγκεκριμένος νόμος ευνοεί επίσης την ανάπτυξη της πορνοβιομηχανίας και την εξάπλωση της πορνείας. Όσο για τη σύνθεση της διαπαραταξιακής επιτροπής του δήμου, η οποία επίσης θα έχει το δικαίωμα να εισηγείται τροποποιήσεις στη νομοθεσία γύρω από το ευαίσθητο ζήτημα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης της γυναίκας, οι γυναίκες αποτελούσαν την ισχνή μειοψηφία. Παρά το γεγονός ότι ήταν η Ντόρα Μπακογιάννη εκείνη η οποία κατά την προεκλογική της εκστρατεία «διαφήμιζε» ότι στο ψηφοδέλτιό της το 50% των υποψηφίων αποτελούσαν γυναίκες.

Η ανάπτυξη της πορνοβιομηχανίας στην πόλη που φιλοξενεί Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι πρωτοφανές φαινόμενο. Αντιθέτως, μοιάζει να αποτελεί πλέον κεκτημένο «δικαίωμα» των απανταχού σωματέμπορων να «σαρώνουν» τη χώρα στην οποία διεξάγεται το μεγάλο αθλητικό γεγονός. Στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ το 2000 σημειώθηκε τεράστια διακίνηση γυναικών, οι οποίες σύρθηκαν στην Αυστραλία από κάθε σημείο του πλανήτη, προκειμένου να καλύψουν τις αυξημένες, λόγω των Αγώνων ανάγκες της σεξουαλικής βιομηχανίας. Παράλληλα, στήθηκαν μεγάλες «πορνοεπιχειρήσεις» ακόμα και μέσα στο Ολυμπιακό χωριό, με γραφεία μέχρι και μέσα στα στάδια όπου διεξάγονταν τα αγωνίσματα. Οι Αυστραλοί κάγχαζαν για την υψηλή ποιότητα «εξυπηρέτησης» που παρείχαν στους επισκέπτες τους και την οργανωτικότητα που επέδειξαν στον τομέα του σεξ, δεδομένου ότι στη χώρα τους η σεξουαλική βιομηχανία έχει νομιμοποιηθεί και οι απασχολούμενοι σε αυτήν θεωρούνται «επαγγελματίες».

Δεκάδες νέοι οίκοι ανοχής και «ροζ» καταστήματα άνοιξαν στο Σίδνεϊ, κάποια εκ των οποίων είχαν ακόμα και ειδικές προσφορές, τα λεγόμενα «πακέτα» για τους αγώνες. Κάποια έκλεισαν, τα περισσότερα όμως διατηρήθηκαν και μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Ωστόσο, τα πραγματικά στοιχεία για τα κέρδη που απέφερε στην Αυστραλία η σεξουαλική εκμετάλλευση κατά τη διάρκεια της Ολυμπιάδας δεν θα τα μάθουμε ποτέ, καθώς η κυβέρνηση της χώρας, με πρόσχημα την προστασία όσων ενεπλάκησαν στις «ροζ» επιχειρήσεις, αρνήθηκε να τα δημοσιοποιήσει και τα συμπεριέλαβε στη γενική κατηγορία των εσόδων από τον τομέα της διασκέδασης! Υπήρχαν επίσης ειδικές κρατικές υπηρεσίες, οι οποίες ασχολούνταν με ζητήματα που αφορούσαν από την υγεία μέχρι την απόδοση των φόρων των εκδιδόμενων με αμοιβή γυναικών.

Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει ότι η άδεια για την άσκηση της πορνείας χορηγείται σε ενήλικους, ωστόσο η πορνεία για πολλές κοπέλες ξεκινά από τα 13 και τα 14 χρόνια. Επιπλέον, τα εκδιδόμενα με αμοιβή πρόσωπα πρέπει να είναι άγαμα, σε χηρεία ή διαζευγμένα, προκειμένου να τηρούνται και οι αρχές του ελληνορθόδοξου πολιτισμού. Επίσης, για τα εκδιδόμενα με αμοιβή πρόσωπα ισχύει μια ακόμα πρωτοτυπία σε σχέση με την άσκηση άλλων επαγγελμάτων: προϋπόθεση για να πάρει κάποια κοπέλα άδεια άσκησης της πορνείας αποτελεί η εξασφάλιση πιστοποιητικού που να βεβαιώνει ότι δεν πάσχει από οποιασδήποτε μορφής ψυχική νόσο και δεν είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών.

Ωστόσο, μια απειλητική εικόνα έξαρσης εμφανίζουν τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας τα «αφροδίσια» νοσήματα, ως συνέπεια της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης της βιομηχανίας του σεξ. Τα κρούσματα της σύφιλης τετραπλασιάστηκαν μέσα σε μια δεκαετία, κατά την οποία αυξήθηκε επίσης εντυπωσιακά η συχνότητα και άλλων σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, όπως η βλεννόροια, τα οξυτενή κονδυλώματα και ο έρπης των γεννητικών οργάνων. Σύμφωνα με μελέτες, βασική αιτία για τον πολλαπλασιασμό των κρουσμάτων των «αφροδίσιων» νοσημάτων αποτελεί το γεγονός ότι όλο και περισσότερες γυναίκες εκδίδονται με αμοιβή, χωρίς να κατέχουν ούτε την απαραίτητη άδεια. Οι περισσότερες από αυτές μάλιστα είναι μετανάστριες για τις οποίες η κυβέρνηση δεν εξασφαλίζει ούτε προστασία, αλλά ούτε και ενημέρωση. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον ελληνικό πληθυσμό η μεγάλη πλειοψηφία των κρουσμάτων (τρία προς ένα), αφορά άνδρες, ενώ στον πληθυσμό των μεταναστών γυναίκες.

Οι τάσεις είναι ανοδικές, ωστόσο αναμένεται ακόμα μεγαλύτερη αύξηση στο μέλλον, λόγω της περαιτέρω εξάπλωσης του εμπορίου λευκής σαρκός στη χώρα και της μεγαλύτερης διακίνησης θυμάτων σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία άλλωστε, αποτελεί αρμοδιότητα του δήμου να καθορίσει τον αριθμό των οίκων ανοχής που θα λειτουργούν σε κάθε πόλη και όλα συγκλίνουν στο γεγονός, ότι η Ντόρα Μπακογιάννη σκοπεύει με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων να εκδώσει όσες περισσότερες άδειες μπορέσει, ώστε να μείνουν στο ταμείο του Δήμου μεγαλύτερα κέρδη από τα παράβολα. Σε κάθε περίπτωση, το παράδειγμα του Αθήνας θα μπορούσαν να ακολουθήσουν και άλλοι Δήμοι σε ολόκληρη τη χώρα, καθώς ο αριθμός των εν λόγω αδειών καθορίζεται με βάση τις ιδιαίτερες τοπικές συνθήκες και «ανάγκες», που σχετίζονται, σύμφωνα με την νομοθεσία, με «τον πληθυσμό τους και τη σύνθεση αυτού, την ύπαρξη στρατοπέδων, λιμανιών και βιομηχανικών μονάδων, καθώς και με την ανάπτυξη εμπορικών ή άλλων δραστηριοτήτων που επιβάλλουν απασχόληση ή διέλευση ατόμων από άλλες περιοχές.

Η διαπαραταξιακή επιτροπή, πάντως, δεν προσδιορίζει συγκεκριμένη ή συγκεκριμένες περιοχές εγκατάστασης οίκων ανοχής και μελετά τροποποιήσεις του νόμου που θεωρεί εξαιρετικά αυστηρό! Βάσει της νομοθεσίας, δεν επιτρέπεται η εγκατάσταση οίκων ανοχής σε κτίρια που απέχουν σε ακτίνα λιγότερο από τα 200 μέτρα από ναούς, σχολεία, νηπιαγωγεία, φροντιστήρια, παιδικούς σταθμούς, νοσηλευτικά ιδρύματα, κέντρα νέοτητας, αθλητικά κέντρα, οικοτροφεία, βιβλιοθήκες και ευαγή ιδρύματα.

Απέναντι στο ισχυρό ενδεχόμενο να οδηγηθούμε με ραγδαίους ρυθμούς σε μεγαλύτερη εξάπλωση της πορνοβιομηχανίας, η Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών, μέλος της οποίας έχει ήδη καταγγείλει δημόσια τα σχεδιαζόμενα «μέτρα» του δήμου Αθηναίων για την προετοιμασία του μέχρι το 2004, απαιτεί μεταξύ άλλων «την προστασία των θυμάτων της βιομηχανίας του σεξ και την τιμωρία όποιου προτρέπει, παρασύρει ή αποπλανεί προς το σκοπό της πορνείας άλλο άτομο, έστω και με τη συγκατάθεση του ατόμου αυτού, καθώς και την τιμωρία όποιου εκμεταλλεύεται την πορνεία άλλου ατόμου». Επιπλέον, απαιτεί η κυβέρνηση να λαμβάνει μέτρα πρόληψης και καταστολής του αποτρόπαιου φαινομένου της σεξουαλικής εκμετάλλευσης γυναικών και παιδιών, καθώς η παντελής έλλειψη κέντρων προστασίας, πρόληψης και πληροφόρησης των γυναικών για τη σωματική και ψυχική τους υγεία δεν δείχνει να απασχολεί τους κυβερνώντες, αλλά ούτε τα συνδικάτα.

«Ανθεί» η βιομηχανία του σεξ

H Ελλάδα και η Τουρκία περιλαμβάνονται στον κατάλογο 15 χωρών, που εγκαλούνται από τις ΗΠΑ για αδράνεια στην καταπολέμηση του σύγχρονου δουλεμπορίου και της πορνείας και αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο κυρώσεων σε περίπτωση που δεν βελτιώσουν τις επιδόσεις τους στον τομέα, μέχρι τον Οκτώβριο. Η τρίτη ετήσια έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών που δημοσιοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα, για πρώτη φορά επισείει την απειλή να μειωθεί η παροχή βοήθειας προς τις χώρες οι οποίες εγκαλούνται. Παρά το γεγονός ότι η έκθεση δεν κινείται στην κατεύθυνση μείωσης της σεξουαλικής εκμετάλλευσης, είναι ωστόσο ενδεικτική των διαστάσεων που λαμβάνει στην Ελλάδα το πρόβλημα.

Δεδομένης της οξύτητας του φαινομένου στα Βαλκάνια και τη Βαλτική (μόνο από τη Βαλτική ξεκινούν κάθε χρόνο 3.000 παιδιά και νεαρές γυναίκες με τελικό προορισμό τη δυτική Ευρώπη, στο πλαίσιο του εμπορίου λευκής σαρκός), η λεγόμενη «βιομηχανία του σεξ» αναπτύσσεται στην Ελλάδα με ραγδαίους ρυθμούς, χωρίς να λαμβάνεται κανένα μέτρο πρόληψης για τα θύματα των σύγχρονων σκλαβοπάζαρων. Τόσο οι μαύρες λίστες των ΗΠΑ, όσο και η επαπειλούμενη οικονομική αναγνώριση από το Διεθνή Οργανισμό Εργασίας της «βιομηχανίας του σεξ», όχι μόνο δεν συμβάλλουν στον περιορισμό της αγοράς και πώλησης γυναικών και παιδιών σαν εμπορευμάτων, αλλά αντιθέτως ανάγουν τη σεξουαλική εκμετάλλευση σε επαγγελματική δραστηριότητα και νομιμοποιούν τους σωματέμπορους σαν επιχειρηματίες.

Σε αυτή την κατασταλτική λογική, που στην πράξη ευνοεί τα συμφέροντα της σωματεμπορίας, κινείται άλλωστε και ο ισχύων μεταναστευτικός νόμος στην Ελλάδα, ο οποίος προβλέπει την άμεση σχεδόν χορήγηση αδειών σε «επιχειρηματίες» για «καλλιτεχνικές» δραστηριότητες με αλλοδαπές, καθώς και τη χορήγηση αδειών για την άσκηση της πορνείας από μετανάστριες. Με αποτέλεσμα, σήμερα, η χώρα να έχει εξελιχθεί σε «παράδεισο» για τους σύγχρονους δουλέμπορους, καθώς παράλληλα αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα ένα τεράστιο κύκλωμα διακίνησης γυναικών και παιδιών με στόχο τη σεξουαλική εκμετάλλευση και έδρα την Ελλάδα.

Η «βιομηχανία του σεξ» συγκαταλέγεται στις τρεις σημαντικότερες πηγές εσόδων για το οργανωμένο έγκλημα, μαζί με το εμπόριο των όπλων και τα ναρκωτικά. Πρόκειται για έναν από τους πλέον προσοδοφόρους κλάδους, οι οποίοι βασίζονται σε παράνομα κέρδη και αποτελεί έναν ολοένα αναπτυσσόμενο υπερ-εθνικό κλάδο. Σύμφωνα με στοιχεία της Αδέσμευτης Κίνησης Γυναικών, κάθε χρόνο 4.000.000 γυναίκες, ανήλικες και ενήλικες, πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Πέρα όμως από τους απεχθείς και κατάπτυστους σωματέμπορους και τους διάφορους «επιχειρηματίες» που ζουν από την «πορνοβιομηχανία», όπως είναι γνωστό, η ανάπτυξη και νομιμοποίηση της σεξουαλικής εκμετάλλευσης «βολεύει» χιλιάδες ακόμα επιφανείς επιχειρηματίες, έγκριτους Οργανισμούς και, φυσικά, το ίδιο το κράτος. Τα εκατομμύρια των θυμάτων της «βιομηχανίας του σεξ», σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Εργασίας, θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μείωση του παγκόσμιου δείκτη ανεργίας των γυναικών, εφόσον αναγνωριστεί η πορνεία ως επάγγελμα. Τα κέρδη από τη διαφήμιση «ροζ» επιχειρήσεων είναι τεράστια για κάποιες σοβαρές εφημερίδες, για όλα τα ιδιωτικά κανάλια και για το Διαδίκτυο. Ενώ τα κέρδη από το «πορνοεμπόριο» συνεισφέρουν σημαντικά στην οικονομία και στο ΑΕΠ πολλών χωρών. Ο δε φορολογικός τους έλεγχος θα είχε ακόμα πιο ευεργετικά αποτελέσματα στις εθνικές οικονομίες.

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που με αφετηρία κάποιες «μεταμοντέρνες» δήθεν φεμινιστικές θεωρήσεις, πολλοί επικαλούνται τα ανθρώπινα και ατομικά δικαιώματα, την ελευθερία της έκφρασης και τη σεξουαλική εκμετάλλευση, προκειμένου να νομιμοποιήσουν το βρόμικο κύκλωμα της εμπορίας λευκής σαρκός. Στη Νοτιοανατολική Ασία, όπως μας είπαν μέλη της Αδέσμευτης Κίνησης Γυναικών, «ποσοστό ανάμεσα στο 0,25% και το 1,5% του συνολικού πληθυσμού γυναικών έχει απορροφηθεί στη βιομηχανία του σεξ, ενώ τα κέρδη από τη σεξουαλική τους εκμετάλλευση ξεπερνούν από το 2% μέχρι και το 14% του ΑΕΠ στις χώρες τους».

Στις χώρες όπου έχει νομιμοποιηθεί η πορνεία ως επάγγελμα, η «βιομηχανία του σεξ» γνώρισε τεράστια «άνθιση». Στην Ολλανδία, όσο και στη Γερμανία, όπου η σωματεμπορία αποτελεί θεσμικό οικονομικό τομέα, η σεξουαλική εκμετάλλευση έχει γίνει αποδεκτή και κοινωνικά. Με αποτέλεσμα οι χώρες αυτές να παρουσιάζουν τους υψηλότερους δείκτες παράνομης διακίνησης γυναικών για πορνεία, αλλά και να διαδίδεται ευρύτερα η «σεξουαλικοποίηση» του γυναικείου πληθυσμού στο σύνολό του (απαξίωση της γυναίκας, εμπορευματοποίηση των ερωτικών σχέσεων), τονίζουν μέλη της Αδέσμευτης Κίνησης Γυναικών.

Στην Ελλάδα, το τελευταίο διάστημα γίνονται προσπάθειες να αναπτυχθεί η «βιομηχανία του σεξ» ενόψει και των Ολυμπιακών Αγώνων. Για το λόγο αυτό, τόσο οι εγχώριες, όσο και οι ευρωπαϊκές και αμερικανικές κατευθύνσεις κινούνται στο επίπεδο του ελέγχου και της καταστολής εγκληματικών συμπεριφορών και όχι αυτή καθ΄ αυτή η κατάργηση της γυναικείας και παιδικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης, με το πρόσχημα της ελευθερίας στην έκφραση. Ωστόσο, όπως είναι γνωστό, οι περισσότερες από τις εκδιδόμενες γυναίκες οδηγήθηκαν στην πορνεία από ανάγκη και όχι από επιλογή και κάθε άλλο παρά επιθυμούν την παραμονή τους στο χώρο που μπήκαν σε πολύ νεαρή ηλικία (παγκόσμιος μέσος όρος τα 14 χρόνια).