|
ΟΝΕΙΔΟΣ Ή ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ;
Οι αστοί (και όχι μόνο) πολιτικάντηδες που πήραν την ψήφο σας δικαιώνουν πλήρως τη μοναδική σωστή κουβέντα που είπε ποτέ ο Ρόναλντ Ρέϊγκαν: "Ακουσα ότι η πολιτική είναι το δεύτερο αρχαιότερο επάγγελμα - ίσως γι΄ αυτό μοιάζει
τόσο με το πρώτο...".
|
Όλα τα είχε ο μπαξές! Τέως πιστοί "στρατηγοί" που έγιναν ανά την Ελλάδα "αντάρτες" υποψήφιοι, μόνο και μόνο γιατί χάλασε στη συμφωνία με το κομματικό κονκλάβιο (ε, καλά, κάτι ανάλογο δεν έκανε όταν έχασε τα γαλόνια κι ο...
Τσουκάτος;). Πλειοδοτικοί διαγωνισμοί για προσέλκυση υποψηφίων με επιρροή. Πλειοδοσία κακογουστιάς κι... εξυπνάδες παιδαριώδεις. Μόνο μην πει κανένας ότι τούτος ο ευτελισμός της "βλαχοδημαρχιακής" διαδικασίας είναι μια επονείδιστη παρεκτροπή που αδικεί την κυρίαρχη, αστική
πολιτική! Διότι ανάμεσα σε αυτό το θέατρο (πολιτικών) σκιών και στην κεντρική πολιτική σκηνή, οι αναλογίες και |
Οι "γύπες" της πολιτικής επί το έργον (σε παγκόσμια κλίμακα) και με τις ίδιες μεθόδους. ΜΑΥΡΟ στη ΦΡΙΚΗ! |
οι ομοιότητες είναι πολλές και σημαντικές. Όνειδος ή καθρέφτης της "σοβαρής" πολιτικής σκηνής; Αναμφίβολα το δεύτερο - μόνο που στο πεδίο των δημοτικών εκλογών ή κατάπτωση έχει μεγαλύτερη άνεση να εκδηλώνεται...
Αλήθεια, σε τι ακριβώς διαφέρει ο περιζήτητος δημοτικός σύμβουλος της Ηλείας που διαπραγματεύτηκε στα... δύο χιλιάδες ευρώ τη μεταγραφή του στον αντίπαλο συνδυασμό, ας πούμε από τη συνεργασία της Νίτσας Λουλέ με την Ντόρα Μπακογιάννη (για
να αναφερθούμε σε ένα παράδειγμα της "κεντρικής δημοτικής" σκηνής) ή την παλιότερη του Στέφανου Μάνου με τη Νέα Δημοκρατία και του Σπύρου Βούγια με το ΠΑΣΟΚ (για να μεταπηδήσουμε στην "κεντρική πολιτική"); Ασφαλώς διαφέρουν ως προς το αντάλλαγμα που στην πρώτη περίπτωση
είναι χρηματικό - και σχετικά ευτελές. Στην πεδινή Ηλεία λίγες χιλιάδες ευρώ αρκούν. Στο "κεντρικό" πεδίο απαιτούνται οφίτσια και εχέγγυα για καλή συνέχεια της πολιτικής καριέρας, αλλά για έναν απροσδιόριστο λόγο αυτά θεωρούνται λιγότερο μεμπτά... Ο Ηλείος που βγήκε στο σφυρί
υπό μία έννοια είναι ολιγαρκέστερος και ασυγκρίτως ειλικρινέστερος: Δεν σκαρφίζεται δικαιολογίες. Δεν αρνείται ότι έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο ομοιόμορφα σχήματα (αντιθέτως, η παραδοχή αυτής της αλήθειας του δίνει ελαφρυντικά - αυτό τουλάχιστον ελπίζει, αν έχει τέτοιες
ευαισθησίες...). Δεν επικαλείται "αρχές", "θέσεις" και "οράματα", ούτε ξαφνικές... επιφοιτήσεις του αγίου πνεύματος για το πού "θα προσφέρει τα μέγιστα". Να κάνουμε μια αντιπαραβολή; Να θυμηθούμε πότε ακριβώς "έχασε η Βενετιά καρφίτσα" και ο Συνασπισμός... τη Νίτσα;
Τον Μάιο ήταν, αλλά τι είχε προηγηθεί. Έγραφε ο Φώτης Παπούλιας στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία της 19ης Μαΐου 2002: "Πριν από τέσσερις μήνες η κ. Λουλέ είχε εκφράσει την επιθυμία να είναι υποψήφια νομάρχης ή δήμαρχος Λάρισας, υποστηριζόμενη από τον ΣΥΝ και το ΠΑΣΟΚ. Όμως η υποψηφιότητα
αυτή δεν "περπάτησε" και τότε λέγεται ότι στράφηκε προς τη ΝΔ, ώστε να πάρει από εκεί το χρίσμα της νομαρχίας. Ούτε κι αυτό ωστόσο έγινε κατορθωτό κι έτσι τα σχέδια της πρώην βουλευτού, η οποία είχε πει σε φίλους της "είμαι νέα για να κλείσω τώρα τον κύκλο μου", πήραν
πρωτευουσιάνικους προσανατολισμούς...".
Έτσι η κυρία Λουλέ... όλως τυχαίως κατελήφθη από την ασίγαστη επιθυμία να "υπηρετήσει" την Αθήνα, τώρα, με την Ντόρα. Ουδεμία πρωτοτυπία. Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές ο Σπύρος Βούγιας βρέθηκε στο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ ένα μήνα
αφότου διαβεβαίωνε ότι δεν θα "εξετίθετο" στις εκλογές (αργά προκηρύσσουν στο ΠΑΣΟΚ "οργανικές θέσεις" και εκθέτουν τους κεντροαριστερούς συμμάχους). Ο Στέφανος Μάνος βρέθηκε στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ, λίγες ημέρες αφότου καλούσε... ανυποχώρητα τους ψηφοφόρους να
αποδοκιμάσουν τα δύο μεγάλα κόμματα. Ήταν μάλιστα τόσο... ανατρεπτικός ο ηγέτης των αλήστου μνήμης Φιλελευθέρων, ώστε σε δηλώσεις του στον Φλας έλεγε: "Αν θέλετε να ταράξετε τα νερά, ψηφίστε εμάς ή το ΚΚΕ - κάθε ψήφος σε ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ συντηρεί το πολιτικό τέλμα...". Έλα όμως που στο
τέλμα ενεφανίσθη μια καλά "κολλημένη" βουλευτική καρέκλα, οπότε... Μετά από όλα αυτά, να ελεεινολογήσουμε τις "εμπορικής" υφής διαπραγματεύσεις μόνο των υποψηφίων της κάτω Ραχούλας και της Ανω Αγουλινίτσας; Ε, όχι δα...
Παρεμφερή τα συμπτώματα, ίδια η αιτία: ΟΙ εξομοιωτές των "οικονομικών μονόδρομων" και του πολιτικού μέινστριμ δεν αποσαθρώνουν μόνο ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά. Υποβιβάζοντας την "κλασική" πολιτική σε
διεκπεραίωση, κονιορτοποιούν ακόμη και στοιχειώδη κριτήρια αποτίμησης της επάρκειας, των ικανοτήτων, της οξυδέρκειας. Τι χρειάζονται όλα αυτά στη σύγχρονη πολιτική, από τη δημοτική-νομαρχιακή έως την κεντρική της βαθμίδα; Εάν η τύχη των ανέργων και μισθωτών είναι προδιαγεγραμμένη
από την "ανάγκη περαιτέρω συμπίεσης του εργατικού κόστους" και της Αθήνας από το διευθυντήριο "Εργολάβοι και 2004-ΑΕ", τι ουσιώδες απομένει για να κριθούν επί μέρους προσεγγίσεις, τακτικές, ικανότητες, ελιγμοί; Αν όλα βυθίζονται στη σούπα του "μεσαίου χώρου", τότε για να
επιπλεύσεις αρκεί ένα όνομα και ένα χαμόγελο - κι ας μην έχει ακούσει κανείς νωρίτερα μία δήλωσή σου, μια παρέμβασή σου, κάτι που να σε καθιστά... πολιτικό πρόσωπο, βρε αδελφέ. (Ναι, περίπτωση Φώφης Γεννηματά.). Δηλώνοντας "κεντρώος" μπορείς να διακηρύσσεις ότι είσαι συνεπής μαχητής
του "εκσυγχρονισμού" - το "ιδεολογικό"... λεμονάκι στη σούπα που προαναφέραμε - πότε υποστηρίζοντας επιλογές του Κ. Μητσοτάκη, πότε γενόμενος "μουτζαχεντίν" του Κ. Σημίτη (όντως, ποια η διαφορά;) και πότε καλώντας τους νεοδημοκράτες να σε ψηφίσουν για να πέσει η κυβέρνηση
του ΠΑΣΟΚ. Γιάννης Τζαννετάκος, φυσικά. Οι... φθηνοί καριερίστες των χωριών μάς μάραναν, λοιπόν; Υπό αυτές τις συνθήκες, η αστική πολιτική δικαιώνει πλήρως τη μοναδική σωστή κουβέντα που είπε ποτέ ο Ρόναλντ Ρέϊγκαν: "Άκουσα ότι η πολιτική είναι το δεύτερο αρχαιότερο επάγγελμα - ίσως
γι΄ αυτό μοιάζει τόσο με το πρώτο...".
Υ.Γ. ΜΑΥΡΟ λοιπόν σε όλους αυτούς τους αχρείους πολιτικούς. ΑΚΥΡΟ όπου αναμετρόνται εκπρόσωποι των δυο μεγάλων αστικών κομμάτων και υπερψήφιση των εκπροσώπων της αριστεράς, όπου υπάρχουν.
(Το κυρίως κείμενο είναι από το ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί. Οι μικρές προσθήκες έγιναν από τον Παναγιώτη Βήχο)
|
|
